Antalya’daki COP31 iklim konferansında son haftaya girilirken enerji dönüşümü ve finansman üzerindeki anlaşmazlıklar sonuç metninin önündeki başlıca sorunlar olmaya devam ediyor. Müzakerelerdeki öneriler henüz kabul edilmiş ortak karar niteliğinde değil.

Reuters’ın 17 Kasım tarihli değerlendirmesine göre yaklaşık 200 ülkenin katıldığı görüşmelerde fosil yakıtlardan uzaklaşma veya aşamalı çıkış ifadeleri tartışılıyor. Türkiye’nin elektriğin küresel enerji tüketimindeki payını 2035’e kadar yüzde 35’e çıkarma önerisi ile iklim değişikliğine uyum finansmanı da uzlaşma bekleyen başlıklar arasında.

Riyad’a Eleştiri Ve Yanıt

Financial Times’ın 18 Kasım tarihli haberinde, görüşmelere katılan diplomatlar Suudi Arabistan’ı elektrifikasyon, fosil yakıtlar ve iklim biliminin finansmanında ilerlemeyi zorlaştırmakla eleştiriyor. Gazete, bu tutumu Ankara ile Riyad arasındaki yakınlaşma bağlamında da değerlendiriyor.

Suudi heyeti ise bilimsel raporların yayımlanmasına karşı çıktığını reddederek bilimsel güvenilirliği ve kapsayıcılığı savunduğunu belirtiyor. FT, gelişmiş ülkelerin finansman artışını sınırlamak isteyen tutumlarının da pazarlığı zorlaştırdığını aktarıyor.

Metindeki Her İfade Aynı Anlama Gelmiyor

Fosil yakıtlardan uzaklaşma yönünde bir siyasi çağrı ile belirli bir takvime bağlı çıkış kararı, ülkeler ve şirketler açısından farklı yükümlülükler doğurabilir. Benzer şekilde, elektriğin payını artıran bir hedefin iklim üzerindeki sonucu elektriğin hangi kaynaklardan üretildiğine bağlı.

Bu nedenle zirveden çıkacak metinde yalnızca hedeflerin büyüklüğü değil; süre, uygulama ve finansman koşulları da önem taşıyor. Görüşmeler sürerken taslakta yer alan bir öneriyi kesinleşmiş taahhüt olarak değerlendirmek mümkün değil.